elimi tut/ holding hands

Nihayet elini tutarak yürüyebileceğim birini buldum. Annem arkadaşıma, ‘A, nen kadar güzel elini tutuyor senin’ dedi. Arkadaşım da ‘tabi benim elim küçük ondan’ diye benim yerime cevapladı. Üstelik arkadaşım benim gibi küçük küçük yürüyor, üstelik de benim boyuma yakın. Hep yürümek istedim. Arkadaşım da benimle yürüdü. Hiç şikayet etmedi. Bir tek çimenlerin üzerinden geçmek istemedi. Kazlar gelmiş oraya kaka yapmış çünkü.

Finally, I found a friend I can walk with. Mom was complaining that I don’t hold her hand. My friend said: ‘My hands are smaller so she can hold them’. He can also walk small steps, like I do, and he is just a little taller than me. I wanted to walk and walk. My friend walked with me, not complained even once. Only he did not want to walk over grass as the geese-ducks pooped there.